Dinsdag 9 september 7e wandeldag Grandas de Salime naar A Fonsagrada
9 september 2025 - A Fonsagrada, Spanje
Gisteravond sprak het pelgrimsmenu me niet aan. Teveel vlees in de soep en bij het hoofdgerecht ribjes en geen groenten. Dus neem ik de gefrituurde groenten weer met tomaat, wortel, paprika, ui, oesterzwammen, courgette, aubergine en groene asperges. Later als toetje bananen cake. Angelo uit Italië vraagt of hij bij mij mag komen zitten. Waarom niet. Vertelt dat hij gisteren ook de Hospitales heeft gelopen en nu last heeft van zijn linkerknie. Apotheek was niet open ivm feestdag, Asturias dag genoemd ter ere van het feest van de Maagd van Covadonga, patroonheilige van Asturië. “Leen” hem mijn kniebrace die ik ter voorzorg heb meegenomen 🤓. Hier is hij superblij mee en gaat uitproberen of het werkt. Tref hem wrsch. toch weer ergens. Plots een andere omhelzing van Peggy uit Friesland waarmee ik de eerste dag in Oviedo ben gestart. Zei kent Angelo ook. Maken samen nog een praatje, over hoe het tot nog toe gaat, een selfie en wisselen telefoonnummer uit.
Ieder met z’n kleine ongemakken. Gevoelige knieën, rug, schouder en ik met mijn linker bovenarm die wat dikker is t.g.v. een horzel steek zaterdag op de Hospitales. Op de onderarm en nek jeukende bulten. Welk ongedierte? Peggy leert me hoe je gemakkelijk een telefoonnummer kunt uitwisselen. Naar watts app symbool, dan rechts onder, instellingen. Krijg je code om te kopiëren. Zo leer ik iedere dag iets bij🤓. Ga om 7 uur ontbijten. Niet zo’n goed tijdstip. De bar is vol met wachtende pelgrims die ontbijt willen bestellen. Een voor een worden ze geholpen. Dit duurt even. Zie nadat ik mijn broodje kaas heb gekregen dat er een soort van ontbijtbuffet klaar staat. Daar ik overnachting inclusief ontbijt heb, neem ik later nog een glaasje jus. Blijkt dit toch niet voor mij te zijn maar voor werknemers van de elektriciteitscentrale. Terug naar de kamer ligt er een man op een tafeltje in de gang te slapen, smoezelige rugzak naast zich. Wat doet hij hier? Pelgrim die geen onderdak heeft kunnen vinden of werknemer die last heeft van de feestdag gisteren?
Om 8 uur sta ik buiten. De uitdaging kan beginnen 🤓. Het is 10 graden en mistig.
Handschoenen hadden gekund. Een Jacobus wijst me de weg het dorp uit.
Bovenaan gekomen ga ik bij de melkfabriek direct het bos in.
De Belgen snellen mij weer voorbij alsof het een wedstrijd is.
Ik hoor de stroom over de electriciteitsdraden gaan. Zo stil is het. Bij de Albuerge de Castro krijg ik een stempel. Dit is de laatste in Asturië zegt de Hospitalero. Je kunt er ook iets drinken en kopen in de kleine winkel. Het is 9 uur, te vroeg om al iets te drinken voor mij. Kom de groep van de vroegere Kerkraadse Nicole tegen en loop een stukje met hen over. Was nog goed gekomen met de overnachting maar niets te eten. Met mueslirepen honger gestild. Om 9.30 uur probeert de zon door te komen, de mist trekt op en het voelt warmer aan.
Een spin heeft een kunstig web gemaakt.
Kom langs de eenzaam in het bos liggende kapel van San Lázero de Padraire, het enige restant van een lepraziekenhuis uit de 16e eeuw. Hierna ontbreekt de markering even. Wordt met een stenen pijl en een heel klein geel pijltje goedgemaakt.
Loop een tijdje op met een familie uit Porto Rico. Man, vrouw, nicht en oom. Nicht heeft het duidelijk moeilijk. Op het pad een zwart bruin gestreepte rups. 🐛 Via Google opgezocht en is wrsch.de rups van de donsvlinder.
Na een drankautomaat langs de weg met een klein zitje bij, begint de volgende stijle klim. Bereik het hoogste punt van vandaag op 1110 meter om 11.30 uur na 13.5 km waarna ik gauw genoeg de grens van Asturië en Galicië bereik.
Op de bergkam rechts draaien windmolens.
En op de eerste wegwijzer in Galicië staat 166.098 naar Santiago.
Loop omlaag en kom bij het enige huis van El Acebo uit dat ook een bar heeft, Casa Do Acebo genoemd. De zon is weg en er waait een fris windje. Ga niet buiten zitten. De rugzakken mogen niet mee naar binnen en staan in een gang.
Schoenen mogen ook niet uit. Neem een bocadillo (broodje) met dikke plakken geitenkaas en een verse jus. Even later komt Angelo hier ook binnen. Draagt de knieband en ik zie dat hij ook voor rugzak transport heeft gekozen. Kom vandaag so wie so steeds dezelfde pelgrims tegen. Voel me door hier te kunnen lopen een bevoorrecht mens.
Dat ik dit kan en mag. Letterlijk en figuurlijk. Geniet van de mooie omgeving en mensen onderweg. Heb tijd genoeg om rustig te gaan en te kunnen stoppen wanneer ik dat wil. Kom het cartoon 2x tegen vandaag.
Zou toch zo graag willen weten wat met de stenen in het hoofd bedoeld wordt. Zag ook een stikker met stenen symbool.
Op een bord staat in 6 talen om je afval mee te nemen.
Het storende vind ik toch de witte zakdoekjes langs het pad. Voor de rest ligt er niet veel afval. Bij een huis net voor de kapel van Sint Barbara (patroonheilige van de mijnwerkers) staan verschillende soorten dahlia’s.
Ik neem hier een kleine pauze. De Zwitser komt langs en zegt dat ze ook patroonheilige is van de brandweer, tunnelbouwers en artilleristen. Zie op telefoon foto van mijn zus Anny voorbijkomen die in Santiago is aangekomen. Prestatie om trots op te zijn na deze zware Camino Primitivo. Na een oude waterbron
en een splitsing bij 2 pijlen via Burón of Fonsagrada kies ik voor links.
De laatste forse klim van vandaag.
Na 26 km kom ik om 15.45 uur bij Pension Casa Manola in A Fonsagrada. 860 meter geklommen en weer 470 gedaald. Mooi uitzicht op de vallei.
Na douchen bemerk ik meerdere rode bulten op billen, been en voet? Smeer ze in met Nestosyl. Was de kleren, ga het dorp verkennen en enkele boodschappen doen. Tevens kijk ik iedere dag hoe de route de dag erop verder gaat. Bezoek de kerk Santa Maria de A Fonsagrada en de fontein uit 1882 de heilige bron genaamd.
Tref Angelo die bij de apotheek een brace gekocht heeft. Geeft die van mij terug. Even later begint het te miezeren en dat doet het nog wanneer ik rond 19 uur ga eten. Alleen een pulpo ( inktvis) restaurant is open. Eet gemixte salade, uitdrukkelijk zonder tonijn en een bordje met 2 soorten manchego kaas. Als toetje zachte Queso Tetilla ( tietenkaas) met vijgencompote. Dit is een zachte romige koemelkkaas die lijkt op een borst. En wie komt er ook eten Angelo. Die neemt pulpo.



































Weer een pittige wandeling met leuke ontmoetingen.
Tenslotte kende jij hem een week of zo geleden nog niet.
Slaap lekker en tot morgen 😴💤
Zwaarte en last – stenen kunnen symbool staan voor iets dat zwaar weegt, alsof de persoon een "zwaar hoofd" of "zware gedachten" heeft.
Ongevoeligheid of verstarring – hersenen van steen kunnen duiden op koppigheid, verharding of emotionele ongevoeligheid.
Verlies van levendigheid – waar hersenen normaal levendig en complex zijn, worden ze hier vervangen door dode, harde objecten. Dat kan wijzen op verdoofd of afgestompt denken.
Symbolisch voor ouderdom of aftakeling – in combinatie met het oude gezicht kan het verwijzen naar dementie of mentale slijtage, alsof de geest versteend raakt.
Het is waarschijnlijk een metafoor voor zwaarte of aftakeling van de geest – maar omdat dit straatkunst is, kan het ook bewust dubbelzinnig zijn en ruimte laten voor eigen interpretatie.
Dit zegt AL.
En idd ook knap van je zus.
Kranige familie de Beunens