Dag.1. Dinsdag 2 september 2025 Kessel-Schiphol-Oviedo

Wat ben ik blij dat ik vroeg op Schiphol ben. Een ongelofelijke massa mensen in Hal1 met grote en kleine koffers. Het krioelt hier door elkaar heen. Waar moet ik zijn? Na 2x vragen door naar hal1A.  Daar is het zeer rustig, gelukkig. Om 4.55 uur opent de balie van Vueling. Kleine vliegmaatschappij neem ik aan daar dit een achteraf hal is. Ben als eerste aan de beurt om mijn rugzak in te checken. Dan door naar Gate B 27. Eerst nog controle handbagage. Tas wordt eruit gehaald. Waarom? Wat blijkt, in mijn drinkfles zitten nog 3 slokjes thee. Minder dan 100 cc. Mag niet in zo’n grote fles. Uitdrinken  wel. Had anders gezegd dat deze fles emotionele waarde heeft voor mij. Welke? Om 5.30 uur ben ik op mijn gemak bij de gate aangekomen waar het ook rustig is. Hier en daar liggen mensen onderuit gezakt te slapen.  Naast me gaat een echtpaar zitten. Ze komen uit Hoenderloo op de Veluwe vertelt de vrouw en gaan een 14 daagse trip door Noord Spanje maken met een gehuurde auto. Dit deden ze vaker. Zo hadden ze heel Spanje al verkend en de streek rondom Oviedo was nu aan de beurt. Ze vraagt of ik de Camino ga lopen. Ziet u dat aan mij vraag ik. De gekleurde veters in mijn schoenen. Dit heb ik extra gedaan om straks op de overnachtingsadressen mijn schoenen gemakkelijker te vinden. Aan de andere kant een jonge vrouw uit Amerika. Getrouwd met een Nederlander die nu door de regels van president Trump de Green Card houders zo het land uit kan zetten. Als ongewenste vreemdeling dus. Zei is nu vast in verschillende landen  gaan kijken waar ze eventueel naartoe kunnen. Heeft al 2 weken Nederland door gekruist. Zie nog een man en vrouw met rugzak,  waaraan de Jacobs schelp hangt. Dat geklingel hoef ik echt niet. Mijn buurvrouw Gerda heeft gisteren op mijn dagrugzak het embleem van Santiago 2024 genaaid.

Dat kreeg ik vorig jaar cadeau als attentie voor het werk in Roncesvalles waar ik 14 dagen in het klooster als Hospitalero heb gewerkt. Om 6.45 uur boarding en 7.25 uur vliegen. ✈️. In het vliegtuig zit ik bij de nooduitgang. De stewardess komt zeggen dat ik geen oordopjes in mag en geen bagage onder de stoel. Ondanks dat heb ik toch een uurtje kunnen slapen. Land om 9.30 uur en heb de bus om 10 uur naar Oviedo. Daar aangekomen op zoek naar het Green Hostel om te kijken of ik mijn rugzak vast mag afgeven zodat ik de stad kan verkennen. Ben bezig met Google Maps komt Heather, de Amerikaanse uit Idaho aan lopen. Zei gaat wel met mij mee. Kom langs de kathedraal, waar ik vast een stempel voor in mijn pelgrimspaspoort haal.

Heather boekt een kaartje voor de toren om die morgen te bezichtigen. Zij blijft een week hier om zich te oriënteren of Spanje iets voor hen is. In het hostel mag de rugzak vast blijven. We gaan een drankje doen en de stad verder verkennen. Lopen vast een stuk van de route hoe ik morgen de stad uit kan komen. Aangegeven met een bronzen schelp op de grond. Het is goed opletten.

Op een gegeven moment zagen we geen schelp meer. Omgedraaid en naar de Air B&B van Heather gelopen. Ging iets fout met de sleutel waardoor de eigenaresse niet binnen kon. Op haar kosten hebben we in een restaurant iets kunnen eten en drinken totdat er een oplossing was.

Een geweldig mooi appartement. We bezoeken de universiteit,

het stadspark Campo de San Francisco met de vele bronzen beelden.  100 sculpturen over de hele stad verdeeld, maken van Oviedo een openluchtmuseum.

Het bronzen beeld “ La Maternidad “ valt op voor het park. Het is 2.45 m hoog en weegt 800 kg. En verwijst naar het moederschap.

Een oeroud exemplaar  van een eik moest in 1879 wijken voor de aanleg van een nieuwe wijk. Zodoende werd er in de buurt een andere eik geplant die verwijst naar de bijnaam van de inwoners van Oviedo, carbayu wat eik betekent . De eik gold voor de Asturiers en Cantabriërs als heilige boom.

Haal me bij de toerist info nog een route om de stad uit te komen morgen,  doen nog een drankje in de buurt van de kathedraal en neem afscheid van Heather. Wat een prachtige eerste dag. We hebben meer dan 12 km gelopen. Hoe toevallig zo’n ontmoeting kan zijn. De kamer in het hostel deel ik met 2 dames en een heer.