Dinsdag 12 mei dag 6 en 5e wandeldag Woolacombe naar Braunton

*Gisteren maandag 11 mei hebben we 835 meter gestegen en 810 meter gedaald en 23 km gelopen.
*Zondag 10 mei waren dit 890 meter stijgen en 885 meter dalen en 21.5 km
* Zaterdag 9 mei 780 meter stijgen en dalen en 21.5 km
* Vrijdag 8 mei 335 meter stijgen en 330 meter dalen en 19 km

We worden wakker met het ruisen van de zee. Het hotel kijkt uit op strand en klif.

Ongelofelijk dat door een goede nachtrust je lichaam herstelt. Alhoewel ik het in mijn benen merk met omlaag lopen voor het ontbijt en daarna omhoog naar de kamer dat dit niet zo makkelijk loopt. Staat er vanmorgen toch een stukje in De Limburger over Happy stofjes, waarvan we er 4 hebben en hoe je ze aanmaakt. Kan zo op ons van toepassing zijn 👍. Door daglicht ( serotonine), beweging (endorfine) en een goed gevoel omdat het gelukt is ( dopamine) voel je 3 gelukshormonen. Als je dat met iemand samen doet ( oxytocine) tikken we ze alle 4 aan 😊.

We starten deze dag met een glimlach. Zwager Gerard heeft ons een liedje gestuurd over onze wandeling. Duur 30 seconden. Ik vraag me af hoe komt hij er toe. Heeft wrsch. niks beters te doen nu Gertie niet thuis is. 
Ontbijt vanaf 8.30 uur. Kies voor porridge (havermoutpap) met Clotted Cream en omelet met kaas en tomaat. Geen zwarte champignons voor mij 🤓. 
De B&B beheerder zorgt dat onze bagage beneden gezet wordt. Om 9.20 uur zijn we onderweg het eikelsymbool volgend. We lopen direct langs het 3 km lange strand van Woolacombe Beach, met prachtig fijn geel zand. Schijnbaar een van de mooiste stranden van Engeland. Het strand is populair bij surfers. Treffen 4 dames uit Liverpool die ook een stuk van het pad lopen. Ze werken samen bij een of ander ministerie. Twee van hen komen we later in Braunton tegen. Ze hebben een stuk met de bus overbrugt. Honden moeten aan de lijn op dit strand. We zien onze voetstappen in het zand. Strandhuisjes op een rij met felgekleurde deuren. Op het strand is de Reddingsbrigade aan het oefenen. Met 70 trappen komen we op het hoger gelegen pad. Maken gebruik van de openbare wc die vlgs. een artikel uit de krant de schoonste van het land award heeft gewonnen. We hebben het snel warm. Een andere wandelaar schijnbaar ook, het wollen jasje is op een bank achtergebleven. De herinnerings bankjes staan veelal op markante uitzicht punten. Voor ons ideaal om uit te rusten. Een meeuwenpaar vliegt sierlijk door de lucht. We hebben vandaag een heel ander landschap. Uitgestrekte stranden en duingebieden. Het laatste stuk doet het landschap bijna Hollands aan, met weilanden, schorrengebieden en slootjes. Een zwanenechtpaar zwemt parmantig voorbij. Herkauwende koeien in de wei.  Bemoste en met bloemen begroeide muurtjes scheiden percelen. Bovenop de kaap staat een replica van een paal zoals er vroeger veel langs de Engelse kust stonden, om kabels aan te bevestigen waarmee drenkelingen van de kliffen konden worden gehaald. Genoemd Baggy Point Coastguard. Net voor we het strand verlaten staat een bord waarop vriendelijk gevraagd wordt om je afval mee te nemen. Tevens is er een soort van quiz langs de route. Langs het pad ligt een bot, restant van een ruggenwervel van de walvis die in 1915 op het strand van Croyde is aangespoeld. In Croyde Bay pauzeren we om 11.45 uur na 9.5 km. In weer een theetuin met kleine volkstuintjes bij. Een heuse vogelverschrikker overziet het geheel. De aardappels en tuinbonen staan er goed op. We genieten van ons gebak en drank. Een grote meeuw en zwarte kauw zitten op de uitkijk om zodra we niet kijken snel iets te halen. Opletten dus. Een mus doet zich tegoed aan de zaadjes van de vuurpijl. De hottentotvijg vetplant groeit uitbundig op een muurtje nabij het strand. Na Saunton Sands gaan we over een heuvelrug en daarna 400 meter langs een drukke weg. Ipv links lopen we rechts. In het duingebied dat volgt ligt een golfbaan met heel veel holes. We hebben er meer dan 1 uur langs gelopen, zo groot is dit terrein.  Veel wandelaars met hond, konijnenholen en geen enkele bank. Een prachtige bloem staat langs het pad. De Iberische gladiool en een klein geel vlindertje met bruine ongelijke stippen vliegt voor ons uit. Genaamd boterbloempje. Voordat we het dichtgeslibde haventje Velator  Quay genaamd bereiken, dienen we nog over een stenen muurtje te klimmen. Er liggen enkel nog slecht onderhouden woonboten. Om 15.45 uur na 22.5 km bereiken we Braunton. We hebben 260 meter gestegen en 295 meter gedaald. Het aantal trappen voor vandaag ?  Voordat we bij ons overnachtingsadres in The George Inn aankomen staan achter een raam kleine bewegende poppetjes en dieren aangedreven door solar. We eten in het hotel en gaan later nog een kort ommetje maken en naar de supermarkt voor yoghurt. Daar we vandaag niet zoveel trappen hebben gehad nemen we er nog 60 in het dorp 🤓.