Donderdag 14 mei Hemelvaartsdag 7e wandeldag Instow-Westword Ho!

Dit is onze laatste georganiseerde wandeldag via SNP natuurreizen. Gerard arriveert vanavond ook. Hij rijd met de auto vanuit Kessel naar Duinkerke in Frankrijk. Daar op de boot naar Dover en dan tot Westward Ho! waar wij ook zijn. Bij het insmeren van mijn benen kwam ik er vanmorgen achter dat een teek zich in de knieholte van mijn rechterbeen had genesteld. Niet goed.  Daar ik hem eraf geveegd heb en niet met de tekenpen verwijderd heb. Met alcohol gedesinfecteerd. Hopelijk geen gevolgen? Net na 9 uur vertrekken we na onze gebruikelijke ochtend bezigheden. Rond 7 uur op, wc, wassen, aankleden, 8 uur ontbijt, op de kamer tas pakken en die naar beneden brengen voor 9 uur, tandenpoetsen, rugzak pakken en klaar voor vertrek. Laten nog een foto maken en dan opweg even na 9 uur. De weg langs het strand ligt vol met zand. Daar ploeteren we doorheen. De kok en huurder van Wayfarer waar we geslapen hebben vertelde dat je hier echt niet wil wonen met al die wind en zand. Je waait hier alleen maar weg. Op een bord voor het strand staan de regels waar hondenbezitters zich aan moeten houden. Vele kunnen niet lezen daar we vaak uitwerpselen op het pad tegenkomen. We vervolgen het oude spoorwerktracé langs de River Torridge. Het authentieke en intacte seinhuisje van Inslow, het oudste in Engeland lopen we voorbij daar het niet open is. De zeilboten van de Nord Devon yachtclub laten zich horen door van alles wat aan de masten hangt. Wuivende margrieten kleuren de omgeving. Er liggen veel oude, vergane boten en soms bewoonde in de uiterwaarden. Hoog boven ons loopt de High Torridge Bridge. Op een van de peilers staat een heuse zeemeermin geschilderd. Mijn pen laat het even afweten. Ze kan niet goed meer aan en uit. Komt natuurlijk van het zand dat nog in mijn vestzak zit. Plots uit het niets een regenbui. Net teveel om geen regenjas aan te trekken. Even later schijn het zonnetje. Hier is het geen zondag, bouwvakkers zijn aan het werk. In Bideford is het einde van dit spoorwerktracé. Langs het oude perron staan veelsoortige bloemen. Voordat we de brug overgaan staat er een bordje dat we de footprints moeten volgen. De brug lijkt een beetje op de Sint Servaasbrug in Maastricht. Alleen niet zo mooi. Hier mogen wel auto’s over. De brug is ongeveer 600 jaar oud en heeft 24 bogen die allemaal verschillend zijn. Aan de overkant staat een standbeeld van Tarka de otter. Beschreven door Henry Williamson in 1927. Over dieren op het platteland. De Tarka trail is hier naar genoemd. Opeens ben ik mijn zusjes kwijt. Waar zijn ze gebleven? Zie aan de overkant van de straat Devon Air Ambulance Trust staan met enkele zakken voor. Denk dat het een kringloopwinkel is. En ja hoor daar zijn ze naar binnen gegaan. Veel oude grote schepen liggen aan wal, geheel onderkomen. In een is een café dat nog gesloten is. Het is 10.45 uur. Voor mij lopen 2 vrouwen met een hond. Eentje heeft op haar jas hondentrainer staan. Bij een huis staat een tafeltje en tassen vol met plantjes voor de verkoop. Er volgt nog een klein regenbuitje. Een vriendelijke hondenbezitter wijst ons de weg. Het valt ons op dat iedereen die we tegenkomen, op straat, in café, restaurant, hotels erg vriendelijk zijn. Zelfs de onnoemelijke aantallen hondenbezitters. Het lijkt of iedereen een hond heeft. De honden worden ook overal verwelkomd met bordjes, in café, restaurants en hotels. Ongelofelijk en dan  heeft men ook nog vaak vloerbedekking. Geen kat te zien. We komen langs mooie grote huizen met dito tuinen. De aronskelk staat in volle bloei. De buurtpreventie app functioneert hier ook. Plots een roodborstje. Loopt They met ons mee? Anders Gerard wel, die heeft een app waar hij Gertie precies mee kan volgen. Bij zoiets denk ik altijd aan de film: De Beentjes van Sint Hildegard. 😊. Soms lopen we over vlonderpaden, daar bij hoogwater het pad onder water staat in het BorroughFarm national Park. Er liggen veel oude scheepswrakken. Zou de olie eruit gehaald zijn? Om 12 uur na 11 km zijn we in Appledore. Aan de overkant van de rivier Torridfe ligt Instow waar we vanmorgen vertrokken zijn. Perfecte tijd voor pauze bij Johns delicatesse winkel en café. Net optijd voor een fikse regenbui van een uur. Appledore heeft mooie historische huizen. In het begin van het dorp staat een heuse geharnaste ridder in een tuin. De straatjes zijn soms zo smal dat wanneer een auto wil passeren we in een portiek moeten staan. Buiten het dorp lopen we over een zeer smal pad met struiken die hoognodig gesnoeid moeten worden. Korte broek en t-shirt zijn geen optie hier. We volgen een asfaltweg door het vogelrijke natuur en grasgebied. Rechts de slikken van the Skern. Het 250 ha grote gebied van lage graslanden en duinen is een uniek landschap. Dat door schapen met een zwarte kop begraasd wordt. Welk ras? Golfers van de golfbanen van de Royal Nort-Devon golf course delen dit mooie gebied. Met keien is een hartje en Love op een grasheuvel gemaakt. Verder ligt een prachtig stuk hout, ieder van ons ziet er iets anders in? Verschillende duinovergangen zijn er. Bij The Burrows Centre, een klein bezoekerscentrum maken we gebruik van het toilet. Een groep schoolkinderen zijn op bezoek. Sommige zijn bezig met schelpen bij het juiste dier te leggen. Buiten is een fleurig insectenhotel, Bugingham Palace genaamd. Westward-Ho! ligt voor ons. Een donkere lucht erboven voorspelt niet veel goeds. Om 14.45 uur na 21 km zijn we bij The Waterfront Inn ons verblijf voor vannacht. Wat we vanmorgen reeds dachten dat Gerard misschien om dezelfde tijd zou arriveren. Laat dit bijna zo zijn. Hij is 12 uur onderweg geweest. Krijgen de kamer gewezen en daarna nemen we gezamenlijk een drankje. Dat hebben we verdiend als afsluiting van de eerste 7 wandeldagen. Gerard trakteert vanwege zijn verjaardag gisteren. 🎂🎂Vandaag 90 meter stijgen en dalen. We vroegen ons af waarom bij de naam van het dorp Westward Ho! In Devon een uitroepteken staat? Dit komt omdat het is vernoemd naar de populaire roman Westwood Ho! uit 1855 van de schrijver Charles Kingsley. Het is nu een populaire badplaats. Na het eten maken we nog een ommetje richting strand. Er staan leuke kleine strandhuisjes. Wanneer we terugkomen in het hotel is er een pubquiz bezig, waar veel groepjes aan meedoen. Anny en Gertie werken de route voor morgen uit. We gaan zien of dit gaat lukken. Maar …… we hebben Gerard als backup.