2e wandeldag donderdag 4 september Grado/Grau-Salas.

Na een perfecte nachtrust, wel met dopjes in de oren daar ik midden in het centrum slaap en een uitstekend ontbijt verlaat ik Grado rond 8.15 uur.

De zon wil net doorbreken en levert mooie kleuren.

Twee vriendelijke “potten” wuiven me de stad uit en waarschuwen voor de eerste stijle klim van vandaag.

Droge weide en landbouwgrond bepalen het landschap vandaag.

Ik kom twee Duitse pelgrims tegen. Die vertellen dat gisteren meer pelgrims de afslag gemist hebben bij de bar. Net zoals ik. Ze hadden lange tijd op het terrasje gezeten omdat de bediening niet zo snel was en zagen dit gebeuren. Ik loop een stuk met hen mee. Bij een splitsing van wegen staan veel pelgrims te overleggen.

Wel of niet naar het kerkje Santuario de Nuestra Señora del Fresno uit de 17e eeuw. Haar naam kreeg ze van de heilige moedergodin van de Es. Als er eentje omhoog loopt volgen er meer net zoals kuddedieren. Helaas geen stempel.

Verder naar het Monesterio ( klooster) de San Salvador de Cornellana. Dachten daar iets te drinken na 13 km om 11.30 uur.  Helaas is dat niet zo, dan hadden we niet de afslag moeten nemen maar eerst door Cornellana moeten gaan. Het gebouw stamt uit 1024.  In 1835 eindigde het kloosterleven. Ondertussen is het klooster aan renovatie toe, maar door geldgebrek lukt dat niet. Het klooster is niet van binnen te bezichtigen. Wel is er een Albuerge achter in de tuin. In de kerk kunnen we in het voorportaal zelf een stempel zetten.

Ik eet en drink me iets en krijg uitleg over de betekenis van de tatoeages die Enrico, zo heeft hij zich voorgesteld, op z’n been en arm heeft.

De gevouwen handen zijn die van hemzelf in gebed. De berg van Golgatha waar Jezus gekruisigd werd. Op z’n arm een anker wat het fundament van liefde en hoop is. Heeft iets te maken met de Evangelische kerk. Vroeg hem waar zijn naam Enrico vandaan komt. Lijkt Italiaans. Andere naam voor Heinrich!  Ronny en Enrico komen uit Dresden de voormalige DDR. Ouders verzetten zich tegen dit bewind en gaven hun kinderen bewust een buitenlandse naam zegt hij. Ze zijn collega’s en werken in de vliegtuigindustrie bij Airbus. De andere vliegtuigbouwer is Boeing. Ze bouwen passagiersvliegtuigen om voor vrachtvervoer. Interessant om te horen. Hierna ga ik alleen verder. Op een bemoste steen ligt een briefje met een Engelse tekst. Boodschap voor mij?

Na 20 km bij een wasplaats pauze om het broodje te eten wat ik in Oviedo gekocht heb. Beetje droog maar prima te eten. Zitten daar toch de 3 luidruchtige Franssen van gisteren. Nu waren ze heel rustig. Kan geen woord met ze wisselen daar zei geen Engels spreken en ik geen Frans. Met nog  2 Canadezen die op hun vrouwen aan het wachten zijn was het een gezellig onderonsje. Kom nog verschillende aparte dingen tegen. Een pompoen die zegt, wie kweekt de dikste? Een poppenhoofd met bril en hoedje.

Tafel met witte stenen die je kunt kopen om later bij een kapelletje te leggen. Kapel van Dolores.

  Kiwi plantages. 

Ongelofelijke schuine werkzaamheden langs de autoweg.

Oude bruggetjes.

Schilderachtige uitzichten.

Voor Salas loop ik door een tunnel van heerlijk ruikende eucalyptus.

Net voordat ik mijn hotel Castillo Valdes Salas bereik wordt ik aangesproken door een groep Belgen. Ben hen onderweg ook al tegengekomen en heb met 2 een stukje overgelopen. Ze slapen in hetzelfde hotel als ik vandaag. Wat blijkt, hebben via dezelfde organisatie, WAW Travel hun reis laten boeken. Hoe toevallig is dit. 🤓 Ze nodigen me uit om vanavond samen te gaan eten. Dit doe ik. Na het douchen en mijn wasje nog even in Salas rondgelopen.

Bezoek de kerk, maak een ommetje langs de rivier

en zie dat het hotel vroeger aan de bouw te zien een kasteel is geweest.  

Een mooie dag is het geweest. Om 15.15 uur was ik er na 25 km wandelen. Gemiddeld 3-4 km per uur over vaak stenige paden.