Zondag 7-9 5e wandeldag van Puerto del Palo naar La Mesa

Een kortademige oudere chauffeur brengt me om 9 uur terug naar Puerto del Palo. Dit is de naam van deze bergpas op 1146 meter hoogte. Daar waar ik gisteravond gestopt ben. Hij hoest en rochelt flink en heeft geen frisse kleur. Verontschuldigt zich en zegt caramello of zo iets en met handbeweging dat het door het roken komt. Geef hem een hoestbonbon. Hij scheurt net zo snel door de bochten als de chauffeur van gisteren. Kennen natuurlijk de slingerende weg met de vele bochten. Kom langs stukken die ik gisteren gelopen heb. Om 9.40 uur ben ik boven. Met een koude wind en een beetje miezerregen. Boven op de berg staat een lelijk transformatorstation er boven verheft zich de Pico Panchón die 1411 meter hoog is. De vele windmolens en electriciteitsleidingen zijn een minder mooi bijeffect.

De  pijpen toch maar aan de broek ritsen. Blijkt later goede keuze, door de smalle paadjes met braam en andere struiken. Een “oudere” heer lukt het niet om z’n jas aan te trekken. Ik help hem daarbij. Tevens vraagt hij of ik een foto wil maken en hij natuurlijk van mij.

Dan is het extreem steil dalen over losse stenen. De tenen in de schoenen voelen het.

Gebruik nu de stokken. In Montefurado een verlaten bergdorp op 920 meter hoogte, komen de 4 dames van vrijdag op de picknickplaats voor Tineo, me tegen. Ze lopen in tegengestelde richting. De van origine Kerkraadse zegt dat ze dit noodgedwongen doen daar ze geen slaapplek in? konden krijgen en ze ook gebruik moeten maken van taxivervoer.

Wordt steeds blijer van mijn keuze om overnachtingen en rugzakvervoer te laten regelen. Om dit soort frustraties te voorkomen. Loop over prachtige paden met heide en afstervende varens in mooie kleuren.

 Bij een geel paaltje steekt een druppelslangetje uit. Aqua/water staat erop.

Bij de begraafplaats is een man het dak van een van de graftombes aan het repareren. Vraag me af, waarom ligt zo’n kerkhof altijd zo hoog? Kom je sneller in de hemel?

Bij een houtopslag staat een prachtig stuk hout dat op een draak lijkt.

Heb de oeroude taxusboom bij het kapelletje van Santa Maria gemist. De boom moet een stamomvang van bijna 6 meter hebben en is een beschermd natuurmonument. Zag wel bordje met Texu op, niet wetende dat het om deze boom ging. Staat wel beschreven in het boekje van Rother over de Camino Primitivo. In het volgende boerendorp Berducedo staan om 12 uur pelgrims al te wachten wanneer ze binnen mogen, zodat ze zeker zijn van een bed.

Ik pauzeer in dat dorp na 9 km. Het is ondertussen 12.15 uur. De Italiaanse ook van de eerste dag in Oviedo, komt vermoeid binnen. Ze wil graag wat eten. Dit kan vanaf 13 uur. Ze besluit te wachten. Haar rugzak was te zwaar zodat ze 3 kg naar huis had gestuurd en nog was hij te zwaar vond ze, met al dat water. Met een volle maag lopen vind ik niet zo’n goed idee en ik besluit om verder te gaan. Goudsbloemen sieren een sterk omhooggaand betonnen pad net buiten het dorp.

Ik zie bij veel boerenbedrijven dat ze slecht opruimen. Overal ligt of staat iets en veel  plastic en touwen slingeren rond.

Om 14 uur na 15 km lopen ben ik in La Mesa op 874 meter hoogte. Het eindpunt voor vandaag.

Daar wordt ik rond 17 uur opgehaald door een taxi om naar Grandas de Salime te gaan omdat in de Albuerge Miguelin in La Mesa geen plaats was voor mij. Ik app Annemiek van WAW Travel om te vragen of de taxi niet eerder kan. Ze laat me weten dat het 15 uur wordt. Perfect. Eet samen met de Italiaanse die in Berducedo toch niets te eten kreeg en even na 14 uur arriveert een soort van goulashsoep met vlees, bonen en aardappels.

Zij slaapt hier wel. De Belgische groep eveneens. Hadden gisteren pech met de overnachting. Er was feest in Pola de Allande en de hele nacht was er muziek. Dit hadden ze Annemiek laten weten dat ze niet zo gecharmeerd waren van dit hotel. Wat heb ik dan geluk gehad om in Tineo te kunnen slapen. Jan en Danny hebben beiden niet gelopen. Jan ivm grote bloedblaren en Danny omdat de route veel stijgingen en dalen had. Morgen gaan ze beiden weer proberen. Arriveer om 15.45 uur in hotel restaurant A Reigada. In het restaurant is een groot feest. De ober zegt me een nummer te bellen dat op de deur staat. Komt de eigenaar van het hotel. Wijst me de kamer, inlogcode en wifi wachtwoord. Ontbijt vanaf 7 uur.

 Maak hierna ommetje in  Grandas en kijk waar ik vanavond kan eten.

Ga lekker douchen en was geen kleren. Die kunnen best nog een dagje mee🤓