Dinsdag 23 september 20e wandeldag Finester-Lires

Gisteren met naar de vuurtoren gaan en ommetje dorp toch nog 24 km gelopen. Na een goede nachtrust en een super ontbijt, met als extra een soort van wentelteefje, komen mijn laatste 2 wandeldagen in zicht. De bovenstaande Jacobussen zullen me zeker begeleiden 🤓 Het ontbijt was teveel, gevraagd of ik restant mee mocht nemen. Geen probleem kreeg zelfs aluminiumfolie. Vertrek om 9 uur. Ga eerst richting zee.Bij een café zie ik sello (stempel) staan. Binnen krijg ik van de eigenaar uitleg over 2025 dat dit een heilig jaar is en dat men dan in Santiago een speciaal credential ( diploma) kan ontvangen. Hij laat me dat van zijn vader zien uit 2020. Helaas kom ik niet meer in Santiago. Wel attent van die man. Aan een muur, rode passiebloem.Die had ik nog niet gezien. Het is 12 graden en de zon schijnt. Twee scooters, netjes naast elkaar geparkeerd met op het koffer Pilger. Even verder zijn drie mannen bezig om nieuwe visnetten te knopen. Gaat er rap aan toe.Een vissersboot vaart al toeterend de haven uit.Loop nog een stukje langs het strand en ga op zoek naar de route. Die ik gauw genoeg,  na 1x vragen vind. Op de steen staat A Muxia. Aan de andere kant van de weg de steen met gele pijl en A Finester op. Bij het kerkje van San Martin de Duio zit dezelfde vrijwilliger die gisteren bij het kerkje in Finester de stempel zette en bij de mis en pelgrimszegen was. Veel kool voor in de soep in de tuintjes. Een vrouw loopt met een bosje in haar hand.Een ezel doet zich tegoed aan vers voor hem gesneden gras.Na vele kleine dorpjes, komende uit een bos, wauw een blik op zee tussen de bomen door.Vandaag heel veel tegemoet komende pelgrims vanuit Muxia naar Finester. Dan een pijl en hart gelegd met “illegaal” gestorte granieten tegels.Zomaar iets storten langs de weg zie je hier natuurlijk ook. Een stuk terug lag nog een oude diepvries. Om 12 uur na 13 km zie ik de perfecte plek voor pauze bij een bron, niet geschikt als drinkwater met stenen bankjes.Met het zonnetje in de rug kan hemd en shirt beetje drogen🤓. Op een smal pad omzoomd door bomen komt een tractor volgeladen met hout. Ga toch maar aan de kant. Om 13.15 uur na 15 km ben ik in Lires bij Pension Fragas da Carteira Inchecken vanaf 16 uur staat op de deur. Wat nu? Bel toch telefoonnummer dat op de deur staat. Vraag of ze Engels spreken. Krijg ik iemand anders aan de lijn die zegt, uno momento. Die mevrouw komt eraan. Was net met haar familie aan het lunchen, zegt ze. Op dat moment komt ook Correos, bagage ophalen. Wil die toch mijn rugzak meenemen. Was dus net op tijd hier. Besluit om nog naar het strand te lopen, heb tenslotte tijd genoeg. Dacht via een binnenpad te gaan, zo’n doorkruip sluip weggetje, langs groenten tuintjes, stenen muurtjes en hoog gras. Liep vast in een bos met allemaal braamstruiken. Kwam er zonder kleerscheuren vanaf. Een Noud Jacobs uit Panningen pad 🤓. Dat ging niet lukken. Tussen een mais en koolveld kwam ik tenslotte op een verharde weg.Stuk terug, langs de kerk, over een brug naar het kerkhof en daar de weg omhoog. 2 km langs een inham waar het water in en uitstroomt met de getijden mee bereik ik tenslotte het strand.Wie tref ik daar, Ginivra de Italiaanse van 2 dagen geleden. Ze had gisteren een rustdag in Finester genomen. Nemen een drankje bij het cafe op de berg tegenover het strand.Zij gaat verder naar Muxia en ik ga met blote voeten in het water en over het prachtige zandstrand lopen. Rond 16 uur loop ik terug naar mijn pension. Een Frans sprekend Canadees echtpaar vraagt waar een restaurant is. Daar het restaurant met de grote houten Jacobus voor gesloten is.Daar had ik naartoe willen gaan vanavond. Ik wijs hen de weg naar het 2 km verder gelegen café bij het strand waar ik net was en waar je ook kon eten. Gisteravond in Finester had ik een kaassalade, met sla, tomaat, noten, rozijnen, pesto en tomatendressing. De helft was over. Gevraagd via Google Translate of ik die meekon nemen. Kreeg een bakje voor 50 cent om alles in te doen. Met de kaas van vanmorgen,  overgebleven van het rijkelijk ontbijt heb ik vanavond, achter het pension heerlijk in het zonnetje gezeten, prima gegeten. Als toetje yoghurt na. Was ik blij dat ik niet nog eens 4 km hoefde te lopen om te gaan eten. Ben vlgs. mij de enige gast in dit pension, zo rustig is het hier.