Maandag 22 september 22e wandeldag Cee-Finester

Zo’n groot bed als vannacht, hoeft voor mij niet. Vond het zelfs lastig daar ik niet aan 2 kanten, mijn benen eruit kan steken. 

                                                    Het is 8.45 uur wanneer ik de stad Cee uitloop. Meeuwen vliegen krijsend af en aan wanneer ik bij de kust aankom. De lucht ziet dreigend en er valt al een drup regen. In Corcubión, links schuin omhoog kom ik bij de kerk San Marcos die open is, krijg een stempel en dan regent het harder. Tref er Eveline en haar neef. Zij is endoscopie verpleegkundige in 2 ziekenhuizen. Spijkenisse en? Heb haar eerder gesproken net toen we de grens van Asturië naar Galicië overgingen. De weg gaat verder langs een muur en een stenig fiks stijgend pad.Eveline blijft al gauw genoeg achter.  Even verder op een muur staat een waterton, EHBO doos een mandje met appels en een stempel. Apart.Bij de Albuerge van San Roque bij het hek is weer een regenboog in de lucht.Een ouder paar loopt “ zwaar gebukt”, onder hun grote rugzak.In de berm staat geel-wit tandzaad, een prachtig bloemetje.Loop een tijdje met Antonio en Antonio, vader en zoon uit Murcia in Spanje. Zoon spreekt Belgisch Nederlands. Hij werkt in Gent als technicus bij een cementfabriek, meer dan 13 jaar. Ieder jaar loopt hij met z’n vader van 75 een stuk van een camino. In Sardiñeiro is een man op een hoogwerker, onbeschermd, verf van de muur aan het verwijderen bij een flatgebouw met een slijptol. Het stof gaat overal naartoe.Loop later in Sardiñeiro een stuk over het strand. Wanneer ik links de grote weg op wil gaan roept een oudere man met stok dat ik terug moet en dan ergens links omhoog. Komt een 6% stijgend betonnen pad wat ook door fietsers wordt benut. Opeens een muur met bloempotten, allemaal bewerkt met oester en andere schelpen. Mag een foto maken van de maker, hoe hij hier mee bezig is. Potten, lampjes, Jacobussen en een echte zeemeermin sieren zijn werkplaats. Een plandelaar in dienst van de gemeente houd het pad schoon van rommel met een grijper en plastic zak. De stenen die op routestenen liggen veegt hij eraf.Via een mooi kustpad bereik ik het 2 km lange zandstrand Praia de Langosteira.Onnoemelijk veel schelpen liggen er op het strand. Enkele raap ik op om mee te nemen.Om 12 uur na 14 km ben ik in Finester bij mijn hotel Costa Da Morte. Inchecken vanaf 15 uur. Wat doe ik nu. Eerst iets drinken bij een restaurant. Om 13 uur pas open, mag wel naar toilet. Dan opzoek naar de toerist informatie voor mijn oorkonde dat ik de Camino Finesterra heb gelopen. In een mooi geschreven handschrift komt mijn naam en datum van aankomst te staan. Eveline en haar neef zijn er ook. Aankomen in Finester voelt heel anders. Geen groot plein met enthousiaste pelgrims. Besluit om naar de Faro ( vuurtoren) te lopen aan het eind van de wereld zoals men zegt. Kom langs de kerk Santa Maria das Areas die open is. Vrijwilligers zetten een stempel. Vertellen dat vanavond om 18 uur de pelgrimsmis en zegen is. Verder langs de weg een betonnen gebouw dat opgefleurd is met pelgrims van alle leeftijden.Dan een mooi beeld van een pelgrim met de rug naar zee, de wind trotserend. De 0 km steen volgt en om 14 uur ben ik daar waar ik as van They, die de hele weg is meegereisd, uitstrooi. Bij een groot kruis uitkijkend op zee.Emotioneel moment. Loop later terug en meld mij na 15 uur bij het hotel. Had al besloten om naar de mis te gaan om 18 uur. Pelgrims uit vele landen zijn er bij elkaar. 3 Spaanse dames zeggen me gedag. Die heb ik de laatste dagen iedere dag getroffen, niet mee kunnen praten. Gebaren zeggen genoeg. De H. Mis is half Spaans en half Engels. De Spaanse voorganger heeft hulp van nog 3 priesters die ook pelgrim zijn. Twee uit Spanje en één uit Opole in Polen. Na de mis heb ik nog met hem gesproken. Hij was 18/8 vertrokken vanuit Lourdes naar St. Jean Pied de Porte om daarna de Camino Francés te lopen en naar Finester. Morgen ging hij met de bus terug naar Santiago. Er wordt elkaar vrede toegewenst en een gelukkig leven. In de mis word  ook gebeden voor iedereen die we moeten missen en dat het grote verlies zoals van They, minder mag worden. Na de H. Mis volgt de pelgrimszegen en staan we met de hele groep rondom het altaar. Daarna handoplegging door de 4 priesters. Dit minder missen moet nu toch zeker gaan lukken !!!