Zondag 21 september 18e wandeldag Olveiroa-Cee

Wanneer ik het verhaal van gisteren lees zie ik de tekst die bij het kleine poesje hoort en de foto, weer niet in het blog staan

maar bij verjaardagskaart van Nell voor mij. Hillarisch 🙃 Gisteravond heb ik samen met Marina en Andriana, de Griekse meisjes van gisteren gegeten in de Albuerge Casa Loncho. Heerlijke tagliatelle met pesto, kip en parmezaanse kaas. Natalia was naar huis. Ze was te moe geweest na al de regen. Vannacht voor de twee ook een bed in de slaapzaal. Kleren hebben ze gewassen en ze konden douchen. De tent hing te drogen. Spreek nog met Belgisch koppel die met de fiets naar Santiago en Finesterra zijn gefietst. Heftig tochtje. Ook door voorbijrazend verkeer waardoor luchtdruk anders is en je handen stevig aan het stuur moet houden. Etienne de Hospitalero in de huiskamer van het Sint Jacobsgenootschap in Santiago informeert nog hoe mijn reis verloopt. 👍 Het is druk bij het ontbijt. Het Belgisch echtpaar komt bij me zitten. Een man tegenover mij sopt ouderwets zijn brood in de koffie ondertussen alleen maar kijkend op z’n telefoon. Om 8.15 uur sta ik buiten en de bagage wordt al opgehaald. Start direct met een 6% stijgend pad.

Boven aangekomen onbeschrijflijk mooie lucht. Zelfs een 🌈 regenboog is te zien. Z

Twee naast elkaar!

Een overweldigend geluksgevoel komt bij me binnen. Dat ik hier, op dit moment en tijdstip loop. Op de achtergrond het ruisend geluid van stromend water. Het is fris maar schone lucht en geen vliegen. Plots uit het niets een kort regenbuitje net voor Logoso. Trek toch maar regenjas aan en hoedje op. Na 15 minuten kan alles weer uit.

Loop een tijdje met Ginivra een 32 jarige vrouw uit Milaan. Ze lijkt niet Italiaans met blauwe ogen en krullend blond haar. Ze spreekt vloeiend Engels. Had 2 jaar in Australië rond getrokken en nu haar eerste Camino in Spanje. Wilde vandaag in Finester aankomen daar ze morgen met de bus terug naar Santiago ging. Bij een rotonde geeft een km steen de afstand aan naar Finester/ vuurtoren 28.807 km en Muxia/ heiligdom Virxe da Barca 27.005 km. Daar tref ik Marina en Andriana ook. Maken nog een foto bij de routestenen.

Later komt een standbeeld dat lijkt op een wolf? Weet niet wat de betekenis van dit afschrikwekkend dier, uit brons gemaakt in 2022 en 460 cm hoog is.

Na 10 km om 10.45 uur neem ik pauze bij de kapel Ermita de Nuestra Señora de las Nieves. De kapel stamt uit de 18e eeuw. De bron bij de kapel schijnt goed te zijn voor vrouwen die borstvoeding geven. Op 8 september is de Ermita doel van een volksfeest en bedevaart.

Gonivra besluit om door te lopen. Marina en Andriana komen ook aanlopen. Ze zijn opzoek naar een plek waar ze kunnen koken. Hier staan stenen bankjes maar het is te vroeg. Geef hen nog de jam en tomatenspread wat ik over had van het ontbijt vanmorgen. Super, voor in de pasta 👍. Ze zijn overal blij mee daar ze de hele tocht met weinig geld willen lopen. Heb net mijn banaan en yoghurt op begint het heel hard te regenen. Regen valt met bakken uit de hemel. Pak mijn boeltje snel bij elkaar en schuil bij het kleine overdekte buitenaltaar. In een nis allemaal briefjes en voorwerpen. Dan komt er een auto, 3 “oudere dames”  stappen uit. Twee met paraplu en de andere wordt droog gehouden zodat ze de deur van het kapelletje kan openen. Binnen is het mooi versierd met bloemen. Reden? Er is een doopdienst voor Xiana.

Help nog even met het naar buiten trekken van een compressor over 2 hoge stoeptreden. Waar die voor dient? Plots de zon en ik pak mijn spullen om verder te gaan. Trek de regenjas nog even aan voor de druppels die van de bomen vallen. Zie veel kale dennen.

Werk van de letterzetter? Kevertje dat onder de schors gangen graaft waardoor de den afsterft. Op de hoge heuvels waar ik daarna loop zie ik de kust.

Prachtig. Wandel een tijdje met Paul. Hij komt uit Cambridge in Engeland. Zou met een vriend gaan wandelen maar die “ moest” met zijn vrouw op vakantie. Hierna had hij met zijn vrouw overlegd en die had gezegd, waarom ga je niet alleen. En nu liep hij hier. Onderweg naar Finester daar hij morgenmiddag de bus had naar Santiago. In Cee nemen we afscheid.

Hij loopt langs de kust verder en ik ga opzoek naar Hotel La Marina midden in de stad. Om 13.30 uur en 20 km gelopen te hebben ben ik er. Bij het inchecken wordt gezegd dat ik typisch Spaanse namen heb en ook nog 4 stuks 🤓. Dit is in Spanje schijnbaar gewoon. Mijn rugzak is nog niet gearriveerd. Ga even naar de supermarkt voor fruit en yoghurt. Daar die sluit om 14 uur. Kom ik terug is de rugzak er en kan ik douchen. Heb een super grote kamer met een bed van 2.40 breed. Het restaurant sluit om 16 uur wordt me gezegd. Wil eerst rondje Cee maken en kijken hoe de route verder gaat. Zo kom ik na 20 minuten al in het volgende dorp Corcubión uit. Waar ik in een visrestaurant ga eten. Het is ondertussen 16 uur. De duurste maaltijd tot nu toe daar de vis op dagprijs staat en € 22,- kost. Salade erbij en heel dunne aardappelschijfjes. Tiramisu na. Heerlijk gegeten. Loop langs het water terug waar mannen aan het vissen zijn.

Zijn allemaal vissersplaatsen langs de zgn. Costa da Morte. ( kust van de dood). Men vreest en eert de zee. Veel schepen zijn hier vroeger vergaan op de rotsige kust of door de ruige kracht van de Atlantische oceaan.

Maak nog rondje stad en rond 18.30 uur terug op kamer. 28 km op de teller 😊.                Vandaag is het ook wereld alzheimer dag. Het vergeet-mij-niet speldje op mijn rugzak draag ik de hele tijd. Daar Mart en Jan echtgenotes van twee goede vriendinnen van mij,  na jaren van zorg, hieraan gestorven zijn.