Donderdag 18 september 15e wandeldag Santiago-Negreira

Gisteravond trof ik Etienne en Martje nog in het hospederia waar ik gegeten heb. Ze waren aan het borrelen met de andere vrijwilligers van Duitsland Engeland en Frankrijk die de diverse huiskamers bemannen boven het pelgrimskantoor. Waar binnenkomende pelgrims hartelijk ontvangen worden en ze een luisterend oor voor je hebben. Vroeg hoe ik vandaag de stad uitkwam. Had gekeken maar geen pijl gevonden. Blijkt achteraf heel gemakkelijk te zijn. Hij zet me de app Organic Maps op de telefoon en tevens de route en wijst me de weg. Vertrek vandaag om 8 uur op weg naar de kathedraal. Via een wir war aan straatjes kom ik er. De binnenstad is weer helemaal schoon gespoten. Hoeveel pelgrims zullen vandaag aankomen? Etienne vertelde gisteren dat ze dit jaar wrsch. boven de 500.000 uitkomen. En wie kom ik tegen op weg naar de eerste pijl, Etienne.

Hoe toevallig. Een mooie muurtekening geeft de sporthal aan naast een school.

Loop door een parkje met oeroude eiken, waarvan sommige nog een restje van leven laten zien.

Ik zie een steen met een groot gat, zoals het leven van ons gezin ook een groot gat bevat.

Het is heerlijk rustig lopen na het drukke Santiago. Was voor vertrek beetje huiverig dat de route nog niet goed stond aangegeven. ( gelezen in het boekje). Die zorg blijkt achteraf niet nodig. Staat op een gegeven moment perfect aangegeven. Kom langs de routesteen km 89.586  naar Finester en 86.482 naar Muxia.

Vandaag heuvelachtig terrein over bos en veldpaden. 430 mtr. klimmen en 520 dalen.

Steek een kleine oude stenen brug over.

Boven aangekomen werp ik nog een laatste blik op de kathedraal en skyline van Santiago.

Een prachtige bloem langs een heg. Pindakaasstruik en Spinnenbloem zegt PlantNet.

Even verder op een stoel, mandje met verse vijgen met briefje bij dat ze er staan om mee te nemen. Neem er twee. Heerlijk.

Sommige pelgrims lopen met een stalen gezicht je voorbij, zeggen niets, reageren ook niet op hola ( goedendag). Is natuurlijk ieders goed recht. Om 10.30 uur na 10 km in Alto do Vento pauze in een café waar het druk is met pelgrims. Zijn er toch meer onderweg dan ik dacht. Komen ook verschillende teruggelopen vanuit Finester of Muxia.

Het is 28 graden en de zon schijnt op mijn rug. Dan komt er een stijl bospad 10% over 2 km richting Carbello. Met kleine stapjes zonder te stoppen ben ik boven. Het zweet loopt in straaltjes langs mijn gezicht. Ga eerst pauzeren op een schaduwrijk plekje. Het is 12 uur en 15 km op de teller. Helaas zit er een hond achter de ijzeren schutting en die laat zich horen. Op een stenen brug ligt een kat uitgebreid te zonnen.

Even verder een vogelverschrikker die op de kool voor de soep past!

Steek via de stenen Gotische brug bij Ponte Maceira de Rio Tambre over. Vanaf deze brug heb je een mooi uitzicht over de rivier.

Tref Hennie en Ine uit Groesbeek. Ze hebben de Camino Portuges gelopen en zijn vanaf 6 september onderweg. Ze overnachten in dezelfde Albuerge als ik “ San José”. Op een slaapzaal voor 30 personen. En waar slaap ik? Aan de andere kant van het gebouw, appartement op de 5e etage. Uitkijkend op Negreira. Zou zelfs kunnen koken. Daar ga ik niet aan beginnen. Om 14.30 uur na 23 km ben ik er. Kleren wassen, douchen en in de rommelige tuin met een stenen bank schrijf ik mijn blog 🤓 van vandaag.