Vrijdag 19 september 16e wandeldag Negreira- Santa Mariña.

Gisteravond met Hennie en Ine uit Groesbeek gaan eten. Is toch de schoonvader van hun dochter iemand die ik ken als chauffeur van de CNC en die heel veel bij ons is geweest met compost of dekaarde. Piet Schoenmakers. Hoe klein is de wereld. Het eerste telefoontje in 17 dagen om 7.30 uur , Koen,Astrid en de kinderen om me proficiat te wensen met mijn 73e verjaardag vandaag. Onnoemelijk veel felicitaties stromen binnen via de app, mijn telefoon ontploft en ik hoef er niks voor te doen 🤓. Die van mijn zus Toos vind ik erg goed. “ Leef je leven en vergeet je leeftijd”.  

In gedachte verzonken loop ik mijn ontbijtcafe voorbij. Dacht dat het dezelfde was als waar ik gisteravond gegeten heb, gesloten. Kijk op mijn briefje is het een ander café. Kom langs het stadhuis, ga ik vragen waar het is.

Paar honderd meter terug. Krijg nog stempel en loop terug. Neem tosti met kaas, verse jus, warme melk en als extra krijg ik 2 churros staafjes, zonder chocoladesaus, wel met suiker.

Verjaardagsgebak.👍 Om 8.45 uur verlaat ik Negreira via een poort. Het is 12 graden. Ochtend nevel hangt boven de stad.

Voor de poort staat een standbeeld. Moeder met kind op de arm en een ander kind trekt z’n vader aan de broek alsof hij hem wil tegenhouden? Standbeeld van de emigrant zegt Google.

Dit beeld herinner ik me ook van 10 jaar geleden net als de gotische brug gisteren bij Ponte Maceira de Rio Tambre over met They. 2-5-2015.

Gisteren 18-9-2025

Het blijft bizar dat hij 15 dagen later te horen krijgt dat hij dood gaat. Ongelofelijk zo’n grote, sportieve “gezonde” vent.                Loop door weelderige bossen met dennen, kastanje, eikenbomen en eucalyptus. Vaak jonge aanplant van eucalyptus.

Heb regelmatig mooi uitzicht op groene heuvels.

Soms met windmolens. Zie een sponsachtig uitziende paddestoel op verrot hout. De grote sponszwam. 

Een oudere man steunend op twee stokken laat zijn hond uit.

Wanneer ik dit schrijf zit er een kleine kat naast me te miauwen.

Geen favoriet voor mij. Loop een stuk met echtpaar uit Australië. Hebben voor de korte Camino naar Finester gekozen om te kijken of dit wandelen iets voor ze is. Tref ze later bij Casa Pepa waar ik slaap, nogmaals. Ze lopen van hieruit nog 4 km verder. Om 10.45 uur na 9 km neem ik pauze bij Albuerge Alto Da Pena, waarvoor ik heel wat trappen omhoog moet gaan.

Niet wetende dat even verder nog een café was. Mooie bruine kippen in een ren wanneer ik de trap omlaag loop.

Daarna komt er een heel lang saai pad langs de grote weg. Het is erg warm om daar te lopen. Even onderbroken door een 10% dalend pad door een bosje.

Om 12.45 uur na 16 km, het is ondertussen 28 graden pauzeer ik in een bushokje in Cornado. Er is niks anders. Wie zitten er ook, Hennie en Ine uit Groesbeek. Later komt een  jong meisje bij me zitten. We lopen samen verder. Zien heel veel mais die nog geoogst moet worden en stukken waar mest op is uitgereden. Alexandra komt uit Polen, is 22 jaar en wandelt ook alleen. Ze is zoekende of studie psychologie iets voor haar is. Om 14.15 uur na 22 km arriveer ik bij Albuerge Casa Pepa. Het terras zit vol met etende mensen. Heb kleine 1 persoons kamer naast een loods waar tractor staat.

Aan de zijkant zijn meerdere kamers. Ik kijk uit op groene mais en een oogstwagen komt aangereden.

De eigenaar van de Albuerge zet stoelen aan de kant zodat hij langs kan. Ze zijn overal aan het hakselen en het ruikt naar uitgereden mest. Vliegen zijn er ook genoeg. Ik eet vast een salade met omelet. Ondertussen zijn er 3 jonge vrouwen uit Griekenland, wanneer ik dit schrijf, aan een tafel naast mij komen zitten. Ze zijn hartstikke moe. Hun rugzakken met tent en kookbenodigdheden wegen erg veel. Ze weten nog niet of ze hun tent op kunnen zetten hier. Ze zouden graag douchen, dat kan hier niet. Bied hen mijn douche aan, waar ze graag gebruik van maken. Dit ziet toch niemand 🙃. Wanneer ze verder gaan krijg ik dit briefje als bedankje 👍

                                                    Tweede telefoontje in 17 dagen is van Janine. 👍 Eet met Hennie en Ine nog een pelgrimsmenu. Dan scheiden onze wegen. Zij lopen morgen meer km. Misschien treffen we elkaar nog in Cee over 2 dagen?