Woensdag 17 september. Rustdag in Santiago 👍

Na het ontbijt 2 uur nodig om blog van gisteren, de aankomstdag in Santiago te beschrijven. Iedere dag een hele klus. Vind het mooi mijn dag te herbeleven en straks bij thuiskomst om na te genieten. Ga rond 11 uur richting kathedraal. Buiten aan de zijkant een lange rij met wachtende die de kerk in willen. Tassen worden een voor een gecontroleerd. Rugzakken mogen niet mee naar binnen. Kerk lijkt al vol.

Ga op de voet van een dikke stenen pilaar zitten. Het grote wierookvat ( botafumeiro) voor mijn neus.

Vooraf welkomstwoord door afgevaardigden van diverse landen in het Spaans, Frans, Duits, Engels en Nederlands. Voor ons land doet dit Etienne die ik gisteren in de huiskamer van het Jacobsgenootschap heb getroffen.

De H. Mis is jammer genoeg geheel in het Spaans en de kerkbanken zijn volledig bezet. Langs de kanten en op iedere stenen pilaar zitten ook mensen. De looppaden staan vol. De boodschap om elkaar vrede te wensen dat begrijp ik. Het is apart om naar de diverse gezichtsuitdrukkingen te kijken. Sommige heel devoot en nederig. Dan het bijzondere spektakel waar iedere pelgrim op hoopt dat het plaats vind. Het rond 53 kg, gevuld 100 kg zware en 160 cm hoge verzilverd wierookvat wordt gebruikt. Er komen 2 Tiraboleiros aan, een met een schep met wierrookkorrels op. Poortje gaat open en het vat wordt gevuld.

Aan de andere kant staan 6 anderen met de touwen in hun hand te wachten tot de 2 zich bij hen voegen. Dan wordt het vat omhooggetrokken aan een 30 meter lang touw en in 2.5 minuut heeft het vat een snelheid van 68 km/ uur. Over een afstand van 65 meter door het dwarsschip van de kerk. Waarmee men vroeger de sterke lichaamsgeur van de pelgrims bestreed.

Heb om 13 uur afgesproken met Nicole om elkaar te treffen buiten de kerk. Zij is gisteren ook aangekomen en naar de kerk geweest. Het wierookvat is ook geslingerd. Een groep Japanners heeft hiervoor extra betaald. Hoeveel? Peggy heeft laten weten dat ze vanmorgen is aangekomen en we treffen haar ook.

Doen samen een drankje, foto op het plein voor de kathedraal en gaan nog naar de huiskamer. Treffen Nederlandse pelgrims die verschillende routes hebben gelopen met meer of minder succes. Nicole gaat nog mee naar het park. Peggy gaat inchecken in het hostel voor vannacht. Ze weet nog niet wat ze morgen wil doen. Gaat 26 september terug naar Nederland vanuit Porto. Misschien wel naar Finester of de Camino Portuges terug lopen?  In het Alameda park staan oeroude bomen, prachtige standbeelden en je krijgt een andere een andere kijk op de kathedraal. 

Veel bankjes zijn bezet met slapende, etende en rustig zittende mensen. Het is een zonnige, warme dag,  zag ergens 27 graden staan. Nog op de foto met As Dúra Maria’s.

Kleurrijk kunstwerk van 2 dames met opvallende kleren aan. Bekend uit de tijd van Franco. Neem afscheid van Nicole en daarna terug naar hotel Gelmirez. Ga me inlezen over de route die ik in 2015 met They gelopen heb, een week voordat bleek dat een melanoom van 18 jaar eerder was uitgezaaid in zijn longen en die hem precies 8 maanden later fataal is geworden. Van 17 mei 2015 naar 17 januari 2016. Mijn  doel voor komende dagen. 🙏 Op naar Finesterra. Tref met eten in het Hospederia San Martin Pinario waar vroeger priesters opgeleid werden, nog Nicole.