Vrijdag 12 september 10e wandeldag Lugo-Ferreira

Bij het uitgebreide ontbijt, hotel waardig, staat bordje dat het niet de bedoeling is dat je iets meeneemt. Heb voor de eerste keer de speciale Santiago taart als zoet gebak genomen. Soort vlaai van amandeldeeg. Gepakt en gezakt ga  ik om 8.15 uur de schoon gepoetste stad uit,

langs de kathedraal en via de Porta de Santiago waarop Jacobus als Morendoder wordt afgebeeld.

Het is droog 😊. Dit blijft de hele dag. In het begin nog beetje bewolkt, later komt de zon door en is het behaaglijk warm. Steek de oude Romeinse brug bij de Rio Miño over.

Kom langs de tennisbanen en het openlucht- en rivierenzwembad. Een stuk van de rivier is afgedamd hiervoor.

Verder is een stuk weg en muur weggeslagen waaraan gewerkt wordt.

Bij de kapel van San Lazero krijg ik een stempel. Er is ook een bron bij.

Het is de hele dag licht stijgen en dalen.

Het voelt als vals plat en soms meer. 530 meter stijgen en 430 dalen. Het is veel asfalt lopen vandaag en daardoor de minst mooie route tot nu toe.

Merk het aan mijn knieën en bovenop de voeten zijn de spiertjes gevoeliger. En dan komt cartoon nr.7 op een electriciteitshuisje.

Hoe kan ik erachter komen wie deze cartoonist toch is en wat wil hij zeggen met z’n tekeningen?  In O Burgo is het druk bij de drankautomaat met zitjes.

Het is 10.30 uur en ik heb 10 km gelopen. Op een wand mag je met krijt iets schrijven.

Je kunt er tevens naar de wc. Komen regelmatig mountainbikers voorbij gefietst allemaal met een motortje. Roepen dan Bon Camino.  Dit is ook het woord dat ik het meeste hoor op een dag. Na 19 km om 12.45 uur kom ik bij café San Promas. Tijd voor een broodje kaas. Loop hierna door een heerlijk ruikend bos met eucalyptus bomen.

Net voor ik Ferreira bereik op de achterkant van een verkeersbord cartoon nr.8 🤓

Stop nog even bij een kraampje met handgemaakte sieraden en houtsnijwerk.

Buiten staan mooie agave en een poesje ligt heerlijk te slapen achter een glasplaat. Krijg nog een stempel en om 15.15 uur na 28 km kom ik bij mijn overnachtingsadres Casa Da Ponte. Een prachtige plek in een heel oud huis.

Doe mijn wasje dat heerlijk buiten kan drogen. Dit is de eerste keer, daar bij de hotels dit niet mogelijk is.

Schrijf buiten in het zonnetje een stukje van mijn blog. Hoor opeens mijn naam roepen. Staan Sara en Angel aan de poort. Ze slapen een Albuerge verder en willen kopje koffie en toast. Dit kan.

Wat hebben ze extra bij zich? Verse kaas die een mevrouw hen onderweg bij een boerderij aanbood. Zelf gemaakt. We spreken af dat we vanavond samen eten. Bij deze Casa is dat mogelijk. Maken nog wat foto’s daar morgen onze wegen zich scheiden.

Ik ga morgen tot Melide en zei lopen verder waardoor ze een dag eerder dan mij in Santiago aankomen en dan doorgaan naar Finester en Muxia. Krijg alvast een uitnodiging om een keer naar New York te komen daar wonen ze sinds 2001.                  Nog enkele speciale foto’s onderweg.

Horrreos in allerlei kleuren en maten.