Zaterdag 13-9 11e wandeldag Ferreira-Melide.

Ontbijt is vanaf 8 uur. Dit wordt met “persoonlijke” aandacht een voor een gebracht. Toast, boter jam en verse jus. Koffie en melk uit de grote ketel. In de gang staan reuze koffers klaar voor verzending. Gemakpelgrims, noem ik ze. Ik hoor er ook bij, wel niet met zo’n grote koffer. Met gekleurde hoes is mijn rugzak. 

Deze overnachtingsplek is de mooiste en landelijkste tot nog toe. Het is een oude boerderij gebouwd aan het begin van de 20e eeuw en gerestaureerd voor plattelandstoerisme vanaf 1995.

Om 8.45 uur vertrek ik via de oude Romeinse brug, vlak achter Casa Da Ponte

en loop op de meer dan 2000 jaar oude Romeinse weg.

Hoeveel voeten hebben hier al gelopen? Ponte = brug. Kom langs Albuerge Ponte Ferreira die alweer klaar is voor nieuwe pelgrims. Alles ziet er netjes en opgeruimd uit. Een stel uit Barcelona loopt vanaf Lugo met hun hond. Is te doen zeggen ze maar wel plannen, daar een hond niet overal wordt toegelaten.

Op het kerkhof van Marlán bevinden zich heel oude grafnissen. Aan de geboorte en sterfdatum te zien bereiken vele een hoge leeftijd van 80-90 jaar. Het leven van meer dan 100 jaar geleden was beslist hard en vol ontberingen. Toch, of juist daardoor heeft het de levensverwachting niet nadelig beïnvloed.

Kom langs de fontein van San Jorge de Aguasantas ( de heilige Joris van het heilige water). Strikjes aan het kruis en stenen en prentjes bij Joris.

In een wei staan 2 tuinstoelen en een ligbed. Wie mag er gebruik van maken?

Bij een boerderij trekt de boer de staldeur dicht, zodat “nieuwsgierige” pelgrims niet binnen kunnen kijken. Over het algemeen zijn het kleine, vaak onverzorgde boerderijen en heel oude stallen onderweg. Vandaag een moderner groter koeienbedrijf.

Een “echtpaar bewaakt” hun tuin en kijkt ook uit op de werkplaats.

Plots koeien op de weg. Een vrouw met stok en 3 honden begeleid ze naar huis.

Op de pauzeplek krijg ik van een Mexicaanse een kokosreep in de kleuren rood wit en groen. De kleuren van de Mexicaanse vlag. Van een ander een speldje met een piepklein bekertje aan, als teken van vriendschap.

Allemaal bekenden omarmen me. Zo zijn we een Camino familie. Tanja en Lee uit Las Vegas stellen zich voor. Zei hebben in hetzelfde huis als ik geslapen. Kom hen vandaag nog een paar keer tegen. Op de stoel zit een heel apart vlindertje. Bruin met rode strepen. Heb het opgezocht, de Zuringspanner.

Oerode bemoste stenen omzomen veel paden vandaag.

Kom langs een bouwval waar een groot bord bijstaat hoe het opgeknapt gaat worden.

Monnikenwerk en uitdaging. Net zoals deze hele tocht een uitdaging is voor mij. Hierna kom ik uit op een plateau, overdekt met heideplanten en gele gaspeldoorn, ertussen komen lichtgrijze rotsen te voorschijn.

Schapen zouden hier goed werk kunnen doen. Een stuk bos is gekapt en het hout ligt klaar om opgeladen te worden.

Loop een stuk met Carla en Alexandro uit Argentinië. Carla spreekt goed Engels, kom hen bijna ieder dag tegen. Bij hen is een Spaanse man uit Burgos die ik ook regelmatig tegenkom. Maar helaas ik spreek geen Spaans.

Om 12.30 uur vind ik het tijd om te pauzeren in het dorpje Vilamor na 14 km bij een groot kruis en waterbron op een stenenbank.

Oud brood met smeerkaas op is goed te eten. De gekregen kleine tomaten van eergisteren eveneens. Carla en Alexsandro lopen door daar ze in Melide Pulpo ( inktvis) willen eten. Specialiteit ook in deze streek. Op een sticker staat “ the trail never ends”. Deze tocht zal me zeker bijblijven. Het is afwisselend bewolkt zonnig weer. Ik mis mijn cartoonist. Zal hij alle stenen ( zorgen) kwijt zijn zodat hij ze niet meer hoeft te delen? Zie een traplift aan de buitenkant van een huis. Een vrouw zit erop en haar man wacht beneden. Wat een uitkomst die techniek.

Krijg bericht dat twee bekende zijn gestorven. Dit is ook realiteit. Mijn stelregel is: “ Stel niet uit tot later, later kan eerder zijn dan je denkt”. Waarschuwingsborden langs de weg wijzen op overstekende pelgrims.

Een camper langs een bospad, heeft z’n beste tijd gehad zo te zien.

Sta even stil bij plastic kassen langs de weg. Komt een man naast me lopen die vraagt waar ik vandaan kom. Hij woont hier en blijkt de eigenaar van de kassen te zijn. Kweekt bloemen. Vraag of ik mag kijken. Geen probleem. Hij is net bezig met een kleine studieclub en ik loop er mooi achteraan.

De kas staat vol met Statice en chrysanten. Hij teelt het hele jaar door. Wanneer ik Melide  inkom hoor ik kanonschoten bij de kerk. Er is een trouwerij. Overal snippers  en een opstelling van ??? naast de kerkdeur.

Het bruidspaar is bezig met uitpakken van een met zwart plastic omhulde auto. Waarom zwart? Eronder zit een witte auto waarmee ze later al toeterend wegrijden.

Om 14.45 uur en 21 km lopen kom ik bij Pension Ferradura. Als grote verassing vandaag, krijg ik de Queen suite zegt de eigenaar. Het is een witte kamer met ornament aan plafond en achterkant bed.

Ernaast is nog een kamer met 2 bedden. Mijn vraag waarom deze grote kamer voor mij alleen? Blijkt niets anders vrij te zijn en WAW Travel heeft dit zo geregeld. Wat kost deze kamer dan?  € 90,- met ontbijt.  Op het bed 2 handdoeken met paarse statice . Hoe toevallig is dit.

Na het douchen loop ik rondje Melide. Zo komen er per dag de nodige km bij. Bezoek de kerk en steek noveenkaars aan bij Maria.

Die brand dinsdag nog voor mijn zwager. Mijn oudste zus Toos en man Nan zijn onderweg naar Lourdes en mijn jongste zus Gertie en haar man Gerard naar Polen waar ze wrsch de Zwarte Madonna bezoeken in  Czestochowa. Kunnen meer kaarsjes voor zwager branden. Omgaan met ziek zijn en moed houden, hiervoor heb je steun nodig. Het museum is gesloten na 14 uur. Op bankje met engel foto gemaakt door een Mexicaanse en ik een van haar.

Zij loopt de Camino Francés die in Melide samenkomt met de Camino Primitivo. Nog 53 km tot Santiago.

Kijk vast hoe ik morgen de stad uitga. 

Rond 20 uur ga ik eten in restaurant aanbevolen door de pension eigenaar. Was vanmiddag al gaan kijken. Hartstikke vol. Nu zit ik hier helemaal alleen achter een bordje kaasspecialiteiten uit de streek met brood. Heerlijk.

Gemengde salade erbij. Uitdrukkelijk zonder tonijn. Helaas zat daar een klein rupsje in en heb ik alleen tomaat gegeten.

Eigenaar sorry sorry. Of hij nieuwe salade kon brengen. Danke. Toetje na van citroenmouse. Via Google Translate spreekt de serveerster dit in. 😊Ideaal. Het café loopt vol, in het restaurant ben ik de enige. De salade heb ik niet hoeven te betalen.